HANDITO NA ‘KO ULET!

Let The Mountain Change You

Magdadalawang buwan na ata mula nung huling beses na nagpost ako dito ng kung ano. Namimiss ko ‘tong tumblr ko. Literal na nawalan ako ng koneksyon sa virtual na mundo pero kapalit ay hindi matatawarang experience na ginawa ko sa loob ng ilang linggo. 

Hindi ko alam kung paanong maipapaliwanag sa iba kung bakit ito ang ginusto ko. Malayo sa Maynila, sa pulusyon at sa mga prublema na pansamantalang nagagawa kong kalimutan.

Sa madaling salita, lumakwatsa lang ako at ninamnam ang kagandahan ng kalikasan. Gumawa ako ng bagong kwentong hindi kalilimutan kailanman. HAHAHA! 

Sinimulan sa Maculot. Pagbabalik-loob sa kaadikang naudlot. 

\

Sinundan ng Makiling kung san nabinyagan yung mahal kong sapatos.

 

Pagkatapos ay ang mala-party party climb/night trek sa Manalmon.

At tumira ng major climb sa Tarak!

Apat na weekend kung saan apat na beses sinamantala ang weekend off. Magastos  man, nakakapagod man, pero hinding-hingi ako magsasawang gawin to. 

Maraming maraming marami pang kasunod ‘to! Napakahaba ng nakaline-up samin. Kulang ang isa dalawa tatlong taon. HAHAHA! Cristobal naman sa makalawa. Hello Devil’s Mountain >:)

Happy Ending

This is the way you left me,
I’m not pretending.
No hope, no love, no glory,
No Happy Ending.
This is the way that we love,
Like it’s forever.
Then live the rest of our life,
But not together.

Wake up in the morning, stumble on my life
Can’t get no love without sacrifice
If anything should happen, I guess I wish you well
A little bit of heaven, but a little bit of hell

This is the hardest story that I’ve ever told
No hope, no love, no glory
Happy endings gone forever more
I feel as if I’m wasted
And I’m wastin’ every day

Alam kong hindi tayo mauubusan ng pagtatalunan sa maraming mga bagay at sa sarili nating mga buhay. Badnews, wala akong pakialam don. Goodnews, e importante lang sakin ay yung alam natin na sa kahit na anong sama ng loob, tampo, inis o galit natin pareho sa isa’t-isa ay may kaibigan pa din tayong itetext, tatawagan, kakausapin, kukulitin at aasarin kinabukasan at sa maraming marami pang bukas. :)

Ano Janhelba wala ka na bang ibang papanoren kundi kotse?

Kwentong Hindi Maipaliwanag

Meron akong kaibigan, siraulong kaibigan. Minsang bago ako umakyat ng bundok ay hindi nya ginawang magparamdam sakin. Hanggang sa makabalik ako ng Maynila e nawili sya sa hindi pagpansin sakin.

Ako: “HOOOOY HINDI KITA MARAMDAMAN!! ANONG PROBLEMA MO?”
Sya: “Kei”
Ako: “Letse ansarap mo pong dagukan!”

Anak ka ng sampung kalabaw naman oh. Ang saya saya ko sa mga nakalipas na araw pero anong aabutan ko pag-uwi. Kaibigang naiwanan ko ata sa freezer. Napakalamig.

Napag-usapan namin nito lang ‘yung tungkol doon. Walangya, ang dahilan? WALA! As in wala. Sa hindi nya lubos maipaliwanag na dahilan, nangyari daw yon dahil sa hindi nya talaga alam kung bakit. Pero hindi naman daw sya galit. Sinisi lang nya yung dahilang para daw akong nasa ibang dimensyon na hindi nya masakyan. Yung utak ko kasi na palaging namumundok. Hindi sya makarelate. Mabuti na lang at wala akong sapak dahil kung hinde, ipapadlock ko sya sa freezer kung saan sya tumambay. Manigas ka jan, wala kong pake sayo!

Kung nagawa sakin yung ganito, no big deal. Ang importante naman kase kung ano na yung present. Sige pinagwalang bahala mo ko pero at the end of the day, nandyan ka na ulit knowing na wala naman talagang problema sa’ting dalawa.

Sana lang kung nagawa at magagawa ko man ‘yung ganito sa ibang tao, intindihin.. palipasin.. kalimutan. Hindi ‘yung magtatanim pa ng sama ng loob sa’kin para mas lalong lumala ‘yung sitwasyon. ‘Wag sana ‘kong ginagantihan, immaturity strikes again. Prangka naman ako at parang armalite akong magsalita kapag may problema naman talaga, pero hangga’t wala akong sinasabe, sana lang pinapaniwalaan akong WALA TALAGA AKONG PROBLEMA SAYO. Mahirap manuyo ng taong ayaw magpasuyo. Iparamdam mo pa sakin yan, ewan ko na lang~

LOTR: RETURN OF THE KINGS

Para saming magkaibigang late bloomer, bukas pa lang ang last part ng paglalakbay ng mga bida papuntang Mordor.

May advantage pa din naman yung pagiging huli namin. Noong kasagsagan ng Lord of the Rings, lahat ng taong na-hook doon ay kinakailangang maghintay ng isang taon bago mapanuod ang kasunod na kabanata. HIndi katulad namin, ginawa naming  every week ang panunuod. Isang taon nila ay katumbas lang ng isang linggo lang sa amin. Kami na adik! HAHAHAHA